niedziela, 13 września 2015

Urzędnik jest niemiły

                Pewnie każdy z was ma jakieś niemiłe doświadczenie z urzędem, albo raczej z urzędnikiem. Jest niemiły, mało pomocny, mało wie i w ogóle jest do niczego. Wizyta w urzędzie to zło konieczne i na samą myśl jest ci słabo. Urzędnik też człowiek, ma prawo mieć gorszy dzień, ale często zdajesz sobie sprawę, że on ma zawsze gorszy dzień, albo przynajmniej zawsze wtedy, kiedy ty jesteś w urzędzie. W małym miasteczku urzędnik, miewa często gorsze dni i poczucie wyższości, którego mieć nie powinien.

            Tutaj urzędnik jest kimś. Jak to usłyszałam na ostatnim szkoleniu, na pewno w rozmowach ze znajomymi chcemy pochwalić się, gdzie pracujemy. Nigdy nie przyszło mi to do głowy, sądząc, że praca, jak każda inna. Jednak nie tutaj. Tutaj urzędnik ma manierę wtrącania swoich mądrości, nawet jeśli petent nie mówi do niego. Jeśli wie, albo raczej nie wie, i tak się wtrąci. Niech wiedzą, że on też może coś powiedzieć.
           Problem niekompetencji ma swoje źródło w brakach wiedzy ogólnej. Ostatnio chciałam opowiedzieć pewną anegdotkę o stachanowcach. Spokojnie, urzędnicy nigdy nimi nie będą, ale wracając do meritum – podczas opowieści napotkałam problem nie do przejścia. Po pierwsze słuchacze nie wiedzieli, kim są stachanowcy. Po drugie jedna ze słuchaczek nie wiedziała, co to jest (a raczej czym było) ZSRR. I niestety tutaj polegałam ze swoją anegdotką, bo opowiadanie jej przez tłumaczenie każdego słowa, jest tak samo nużące, jak tłumaczenie już opowiedzianego dowcipu.
            Urzędnik poprzez swoją niesympatyczną postawę stara się ukryć pewne rzeczy: po pierwsze swoją niekompetencję, a po drugie, to że nie potrafi pomóc interesantowi
i naturalnie nie chce się do tego przyznać, a po trzecie – powód, który każdy uzna według własnego widzimisię – gorszy dzień, za duży tłok, brak nowych jeansów z Lidla, które na ulotce miały być, a na sklepie już ich nie ma. Tak okazuje się, że braki odzieży w Lidlu mogą być dużym problemem.
            Sama też czasami mam ochotę krzyknąć, zamiast uśmiechać się przez osiem godzin, tym bardziej, ze większość ludzi również przychodzi do nas z nastawieniem pod tytułem poużywam sobie. Łatwiej jest być miłym dla kogoś, kto odwzajemnia twój uśmiech. Zresztą zróbcie sobie kiedyś taki test – uśmiechajcie się do ludzi przez osiem godzin. Macie tą wyższość nade mną, że nie musicie jednocześnie z nimi rozmawiać i tłumaczyć to samo po raz dziesiąty jednej i tej samej osobie. Oczywiście – mi za to płacą, ale ludzie naprawdę potrafią być niemili i oskarżyć ciebie za wszystkie porażki i niepowodzenia w swoim życiu.

            Czy jest jakiś środek, aby rozwiązać całą sytuację ku zadowoleniu obu stron? Nie sądzę. Będą mijały lata i zawsze urzędnik będzie niemiły, interesant będzie wrogo nastawiony, a na końcu i tak nie wypracujemy porozumienia zadowalającego obie strony. Narzekać na całą sytuację bez wyrzutów sumienia możemy wszyscy J Chociaż i tak jestem za tym, aby sprawdzać wiedzę ogólną urzędników.  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz