Na mszę pójdziemy o 10

            Moje miasteczko jest bardzo religijne i wierzące. Na dziesięć tysięcy mieszkańców, mamy trzy kościoły i dwa miejsca, w których msza odbywa się raz w tygodniu. W niedzielę (liczyłam ostatnio) msza odbywała się dziesięć razy.

            Tak naprawdę to fascynują mnie ludzie, którzy wierzą i mają niczym niezachwianą pewność, że gdzieś tam czeka ich niesamowite życie. Obiecywali opium, a mamy popiół, jak to śpiewał Spięty. Ale nie o tym.

W modzie energia na fali

 Na pewno zauważyliście ten dziki szał, który zapanował w naszym pięknym kraju jakiś czas temu, i który sprawił, że nagle wszyscy (a przynajmniej większość) poczuli konieczność bycia fit. O ile początkowo trend ów wydawał mi się niegroźny, o tyle z czasem zaczął przyprawiać mnie o migreny i mdłości i to z pewnością nie spowodowane przejściem na dietę.

Wszyscy słuchamy Radia Złote przeboje

            W sumie nie wiem od kiedy i dlaczego. Pamiętam, że jeszcze kilkanaście lat temu rodzice słuchali Trójki. Skoro oni słuchali, to ja słuchałam razem z nimi. Pamiętam niektórych redaktorów radia, którzy już wtedy robili za jego legendy. Pamiętam dużo Republiki, Maanamu, Budki Suflera. Chociaż to dziwne, bo mogłam tego z nimi słuchać w latach dziewięćdziesiątych.

O byciu anonimowym słów kilka

Wiecie, co kiedyś najbardziej lubiłam w dużych miastach? Anonimowość. 

A przynajmniej świadomość, że mogę być anonimowa. Wychodziłam na miasto w starym wyciągniętym dresie (na miasto to może za dużo powiedziane – do osiedlowego sklepiku, na ryneczek z warzywami), bez makijażu i z włosami każdym w inną stroną. I było mi z tym dobrze,

Ja. Biurwa.

Cześć. Jestem biurwą tak przynajmniej nazwie nie znaczna część z Was. Nie lubię tego określenia: kojarzy mi się z jakimś owadem, chrabąszczem, albo larwą. Ewentualnie z najstarszym zawodem świata.

Pinezkowe miasto - od sezonu do sezonu

Szczęśliwi czasu nie liczą, ale patrzą w kalendarz 

            Rytm życia, niewielkiego, (prawie) nadmorskiego, pinezkowego miasteczka wyznacza sezon. Albo czekamy na sezon, albo trwa sezon, albo jest po sezonie. Sezon budzi je do życia, nadaje mu tempo i sens egzystencji.

O pinezce

Pinezką, naturalnie jedną z wielu, jestem ja. 

Pinezką, może być też miasteczko, w którym obecnie mieszkam.

Interpretacja tak naprawdę dowolna.*

Po sześciu latach wzlotów i upadków życia w dużym mieście, los sprowadził mnie tu - do nadmorskiego miasteczka, które liczy sobie niecałe dziesięć tysięcy mieszkańców. I nie ma kina. 

Każdy z Was zna takie pinezkowe miasteczko. Jest ich wiele.