Wszyscy zbierają grzyby, zbieram i ja

W małym mieście, wszystkie jesienne rozmowy prędzej czy później schodzą na grzyby. Czy zbierasz, a gdzie zbierasz, a z kim, dlaczego, po co i co z nimi ostatecznie robisz. Zbieranie grzybów jest wręcz kultowe, sąsiedzi prześcigają się w wystawianiu swoich okazów na balkonach, rodzina konkuruje pod względem zebranych prawdziwków, a ty zastanawiasz się, czy za dwadzieścia lat wciąż będziesz zbierał grzyby w  tych samych lasach, co teraz.

Uwielbiam zbierać grzyby. W sezonie zbiorów, przed zaśnięciem na ogół widzę małe, brązowe łebki podgrzybków, których przypadkiem nie udało mi się zebrać i które teraz nie zostaną przez nikogo znalezione. Bzdura prawda? W dużym mieście tak nie było. Cała wyprawa do lasu dla osoby, nie posiadającej własnego środku transportu była po prostu związana z mnóstwem zachodu, a w ostateczności przypominasz sobie, że i tak nie masz tam swoich miejsc: nie wiesz, gdzie rosną prawdziwki, a gdzie najładniejsze zajączki. Czujesz pustkę w głowie na myśl o koloniach kurek, czy stadach kanii, których nie znajdziesz mimo, że bardzo chcesz.  Nie wiesz, gdzie w razie niepowodzeń zbierać maślaki, które mimo, że lubię zawsze traktuję jako grzyby ostatniej szansy mające na celu zapełnienie wiaderka. Nie masz pewności, czy w sytuacji zagubienia się w lesie na pewno uda ci się wrócić gdzieś
i dokądś, tak jak tutaj: zgubię się to wyjdę gdzieś, skąd na pewno będę umiała prędzej czy później wrócić, a przynajmniej poradzę sobie z ustaleniem swojej lokalizacji i wezwaniem odsieczy.

Dodatkowo grzyby są obecnie takim idealnym tematem zastępczym w sytuacji, kiedy rozmowa się nie klei. Nie chodzi tu o bliskie osoby, z którymi rozmawiasz codziennie, ale
o osoby, z którymi wypada rozmawiać i przesądza o tym wyższa konieczność. Grzyby są takim tematem, o którym każdy coś może powiedzieć, dodać i wtrącić. Zastępczy temat pogodowy. Byłaś? Dużo uzbierałaś? A gdzie jeździsz?

Jest październik. Szukam tematu zastępczego na listopad. Grzyby już nie przejdą.